در آبکاری تزئینی نیکل آلاینده ها مشکل ساز هستند. آلاینده هایی مثل روی- آلومینیوم و مس در اثر انحلال قطعات ریخته گری تحت فشار آلیاژ های روی که از آویز ها داخل حمام می افتن، به وجود می آیند.  آبکشی نا مناسب قبل از آبکاری پیوستگی عناصر فلزی را افزایش میدهد. سرب و کادمیم ممکن است از آستر وان یا وسایل دیگر، نمک های ناخالص یا پیوستگی سایر محلول های آبکاری به علت آبکشی ضعیف آویز ها وارد حمام شوند. کروم ممکن است از طریق آویز های استفاده شده  در آبکاری کروم که درسوراخ ها و شیار ها و ترک های موجود در آویز حبس میشود وارد حمام گردد.

آلاینده های فلزی از چند طریق روی رسوب براقی نیکل اثر میگذارند.

آلومینیوم و سلیس ایجاد بخار کرده ( مخصوصا در سطوح با دانسیته جریان بالا) و موجب زبری ریزی میشوند که در اثر مالش انگشتان پودر شده و ممکن است خراش های ریزی در دست ایجاد کنند. به همین دلیل این نوع زبری را زبری تند یا شور میگویند. 

 

آهن نیز موجب زبر شدن رسوب میگردد ( مخصوصا در pH بالا) اگر مقدار کلسیم از حد اشباع آن یعنی 0.5 گرم بر لیتر تجاوز کند رسوب سولفات کلسیم منجر به زبری سوزنی شکل رسوب خواهد شد. 

 

کروم به صورت کرومات در دانسیته جریان بالا باعث ایجاد رگه های تیره گاز زادئی و حتی پوسته ای شدن پوشش میشود. وقتی کروم در کاتد با توسط مواد آلی موجود در محلول به کروم سه ظرفیتی احیا شد  ممکن است سبب ایجاد بخار شده یا همانند آهن، سیلیس و آلومینیوم موجب زبری سطح رسوب گردد. 

 

مس، روی، کادمیم و سرب در سطوح با دانسیته جریان پایین باعث تیره یا سیاه شدن رسوب گشته و بخار ایجاد می کنند. 

 

آلاینده های آلی ممکن است بخار تولید کرده، رسوب را مات کرده و یا خواص مکانیکی رسوب را تضعیف کنند. 

اگر در اثر آلوده بودن محصول در پوشش تنش کافی به وجود آید عیوب مکانیکی ممکن است ترک های مویی ایجاد کنند. این ترک ها معمولا در سطوحی که ضخامت رسوب زیاد است ( سطوحی با دانسیته جریان بالا) ظاهر میشوند ولی ضرورتا به این سطوح محدود نمیشوند.