پوشش های غیر الکتریکی نیکل تحت بارهای سیکلی ترک بر می دارند و به همین دلیل استحکام خستگی فولاد پایه را به طور قابل توجهی کاهش می دهند. مقدار کاهش به ترکیب، عملیات حرارتی و ضخامت پوشش و به همان اندازه به استحکام خستگی فولاد بستگی دارد. 

بررسی‌ها و تحقیقات فراوانی نشان داده که پوشش های غیر الکتریکی نیکل،  استحکام و طول عمر فولاد پایه را 10-50 % کاهش  میدهند. در این آزمایش ها استحکام خستگی نمونه‌های V دار حداقل 15% کاهش یافت ولی نمونه‌های بدون شیار کاهش نسبتاً کمی را نشان دادند.

کاهش استحکام خستگی پوشش های نیکل- بور و همینطور پوششهای احیای توسط هیپوفسفیت که  کمتر از 10P% درصد دارند یک مشکل اساسی است. این رسوبها حاوی مقدار زیادی تنش های داخلی از نوعی کششی هستند که در شرایط تنش های سیکلی تشکیل ترک و شروع شکست خستگی را سرعت می بخشند آزمایشات بعدی نشان می دهد که در پوشش های  پر فسفر  این امر مشکل مهمی نیست.

در پوشش‌های حاوی 10P%  یا بیشتر، تنش‌های داخلی از نوع فشاری هستند که جلوی ترک را می‌گیرند. 


عملیات حرارتی پوشش های غیر الکتریکی نیکل کاهش استحکام خستگی را شدت می‌بخشد. پوشش‌های عملیات شده نسبت به پوشش‌های عملیات نشده تنش داخلی بیشتری دارند و تمایل آنها نسبت به ترک خوردن نیز بیشتر است.

عملیات حرارتی پوشش های پر فسفر که تنش های داخلی آنها را از نوع فشاری است موجب ایجاد تنش های کششی می‌شوند.  پوششهای عملیات شده در دمای بالاتر از 340 درجه سانتیگراد ممکن است به علت انقباض حرارتی ترک بردارند. این ترک ها موجب افزایش تنش و نهایتاً کاهش مقاومت خستگی می گردد. 

عملیات حرارتی در دمای خیلی بالا، 650-800 منطقه دیفوزیون ضخیمی بین پوشش و ماده پایه به وجود می‌آورد که ممکن است اثرات پوشش روی استحکام خستگی را کاهش داده یا حذف کند.