پوشش های کروم سخت کاربرد زیادی برای ایجاد مقاومت در برابر مواد شیمیایی دارند. میزان حفاظت لایه ی پوشش به عوامل زیادی بستگی دارد. 

از جمله ضخامت پوشش، آماده سازی سطح فلز پایه و مهمتر از همه ریز بودن دانه های ساختار رسوب است، که باعث میشود تا فلز در مقابل مواد اکسید کننده و احیا کننده در دماهای بالا مقاومت مطلوبی نشان دهد و از آنجا که کروم به طور کاتدی عمل میکند باید بدون ترک باشد.

صخامت مناسب برای کروم سخت :

پوشش های حاصل از حمام های. H.T.H.R  و حمام های S.R.H.S  چون ترک اندکی دارند و نیز پوششهایی که در حمام های بدون ترک ایجاد شده اند مقاومت بهتری دارند.  نتایج حاصل از آزمایش های مختلفی که انجام شده نشان میدهد که در عمل صخامت های زیر مناسب است.: 

  • 8 تا 10  میکرون برای کروم سخت در محیط هایی با خورندگی کم. 
  • 13 تا 18 میکرون برای کروم سخت به منظور مقاومت در اتمسفر و در برابر سایش. 
  • 50 تا 75 میکرون برای کروم سخت به منظور مقاومت در محیط های شیمیایی.

 

سنگ زدن  رسوب باعث افزایش ترک های میشود، بر اثر نیروهای ناشی از هیدروژن موجود در رسوب به هنگام افزایش دما در حین سنگ زدن، و در نتیجه با ضخامت یکسان پوشش هایی را که سنگ نزده ایم مرغوبترند.

مقاومت در برابر گرما:

کروم سخت در مقابل گرما به خوبی مقاومت میکند ولی نرم میشود اما مقاومت آن در برابر خوردگی حفظ میشود. سختی در دمای حدود    ‌400 درجه سانتی گراد به مقدار کمی افت میکند و در بالاتر از این دما فلز به شدت نرم میشود به طوری که در 1200سانتی گراد سختی آن به 300 ویکرز یعنی سختی کروم خالص، میرسد.  گرما روی خواص میکانیکی آن نیز اثر میگذارد و مدول الاستیسیته با افزایش دما در 400درجه سانتی گراد کاهش می یابد لیکن بعد از آن مجددا در  1200درجه سانتی گراد افزایش می یابد.  

مقاومت سایشی نیز تا 400 درجه سانتی گراد  به آرامی کاهش می یابد و بعد از آن به سرعت افزایش می یابد. ویژگی مقاومت در برابر سایش در هر دو حالت تر ( روغن کاری شده) و خشک (روغن کاری نشده)  بررسی شده و نتایج یکسان بوده است.